วันแห่งความสงบสุขกลับมาอีกครั้ง โมโตกิยังคงรับหน้าที่ไปวางแผนงานโครงการขุดคลองเช่นเดิม เพียงแต่ วันนี้เท่านั้นที่รู้สึกว่าเขาจะเซ่อซ่าจนหลงป่า โมโตกิเดินหลงป่าจนกระทั่งไปโผล่ยังหมู่บ้านแห่งหนึ่ง โชคยังดีที่หมู่บ้านนี้กำลังมีพิธีกรรมอย่างหนึ่งที่ต้องให้นักเดินทางเข้ามาร่วมพิธี ดังนั้นโมโตกิจึงได้รับการต้อนรับอย่างดี เขาได้ที่พักจากความอนุเคราะห์ของชายที่ชื่อ ทาเคกิ(ในเกมจะใช้ฉากภายในของศาลเจ้าคุซาคาเบะครับ จึงพอเดาๆได้ว่า เขาน่าจะพักที่ศาลเจ้าของหมู่บ้านนั้น) แต่โชคของโมโตกิไม่ได้ดีนักเมื่อเกิดไฟไหม้ในคืนที่เขาเข้าพัก เขาโชคดีที่ทาเคกิช่วยเขาออกมาได้และให้ไปอยู่ที่บ้านร้างนอกหมู่บ้าน และที่นั่นเอง เขาได้พบกับสาวน้อยคนหนึ่งซึ่งก็คือฮซาเนะในอดีตชาติ เพียงแต่สาวน้อยคนนี้ไม่พูดอะไรกับเขาเลยแม้แต่คำเดียว แถมเธอยังตามเขาไปยังบ้านร้างหลังนั้นและอาศัยอยู่กับเขาเสียด้วย ซึ่งเมื่อทาเคกินำอาหารมาให้เขาในตอนเช้า เขาได้ถามโมโตกิถึงเรื่องไฟไหม้เมื่อคืนก่อนว่าเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งบ้างไหม เธอหายไปจากบ้านหลังไฟไหม้น่ะขอรับ โมโตกิโกหกว่าเขาไม่เห็นเด็กสาวที่ไหนเลย ทาเคกิจึงขอบคุณและขอความร่วมมือส่งตัวเธอคืนเขาด้วยหากได้พบเธอ และเมื่อทาเคกิจากไป โมโตกิจึงให้ฮิซาเนะออกมาจากที่ซ่อน ชีวิตของทั้งคู่ดำเนินไปด้วยกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่อาจทราบได้ โมโตกิออกไปหาปลาตามริมน้ำฮิซาเนะก็กระโจนลงน้ำเลียนแบบโมโตกิจนทำให้เขาต้องอุ้มเธอไปนั่งที่ริมแม่น้ำด้วยกลัวจะหวัดกิน ชีวิตของเขากับเธอสนุกสนานขึ้นทุกวัน

ต่อมา โมโตกิกลับไปยังที่พักของเขาซึ่งถูกไฟไหม้ไป เขาไม่ได้พบกับทาเคกิแต่ได้พูดคุยกับชาวบ้านคนอื่นๆแทน โชคดีที่ไฟไหม้สร้างความเสียหายไม่ยากเกินจะบูรณะ และทันใดนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากที่ไหนสักแห่งในศาลเจ้านั้น โมโตกิเดินตามเสียงนั้นไปจนพบกับห้องมืดๆแคบๆห้องหนึ่งซึ่งภายในมีเด็กๆซึ่งมีสภาพไร้อารมณ์ไม่ต่างจากฮิซาเนะอยู่อีกหลายคน ชาวบ้านที่นี่เรียกเด็กเหล่านี้ว่าเป็นเหล่าเด็กผู้ไร้วิญญาณ ซึ่งเด็กเหล่านี้จะถูกนำมากักขังไว้ในห้องนี้รวมกันตั้งแต่เกิดโดยเลี้ยงดูโดยไม่ให้เกิดอารมณ์ใดๆเพื่อเป็นเครื่องบูชาแก่เทพเจ้า ซึ่งในจำนวนนั้น มีลูกสาวของทาเคกิรวมอยู่ด้วย ไม่ใช่ใครอื่นครับ ก็คือเด็กสาวคนที่แอบหนีไปจากห้องนี้ตอนไฟไห้ ฮิซาเนะนั่นเอง โมโตกิที่ได้รับรู้เรื่องราวต่างๆจึงหวังที่จะพาฮิซาเนะไปหาอาซาฮิ ถึงแม้ว่าจะดูเหมือนเขาชอบหาเหาใส่หัวให้อาซาฮิก็ตาม(ก่อนหน้านี้ เขาก็เคยคิดจะเอาฮิซาเนะไปพึ่งอาซาฮิอยู่เหมือนกัน แต่เพราะเคยขอให้อาซาฮิช่วยอากาเนะไปทีนึงแล้วเลยไม่อยากรบกวนเธออีก)แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ทำตามที่คิดฮิซาเนะก็ปรากฏตัวขึ้น อย่างที่โมโตกิคิด นอกจากยามหลับแล้วเธอติดเขาแจ พอตื่นมาไม่พบตัวเขาก็เลยตามหาจนมาถึงที่นี่เธอตามโมโตกิมาเพราะเธอติดเขามากและไม่ต้องการอยู่ห่างจากเขา ชาวบ้านที่เห็นฮิซาเนะต่างพยายามจะจับกุมเธอและจะทำร้ายโมโตกิในข้อหาลักพาตัวฮิซาเนะ

-ในBad End ฮิซาเนะจะเข้ามากันหอกให้โมโตกิจนตนเองเสียชีวิต

และทันทีที่ฮิซาเนะเห็นโมโตกิถูกควบคุมตัวเธอก็พลันเปล่งเสียงออกมาเป็นครั้งแรกในชีวิตว่าอา ทั้งๆที่เธอไม่มีอารมณ์และความรู้สึกใดๆตั้งแต่เกิด แต่กลับสามารถเปล่งเสียงออกมาได้ ชาวบ้านทุกคนต่างพูดเป็นคำเดียวกันว่าปาฏิหาริย์ โชคของโมโตกิยังถือว่าดีเมื่ออาซาฮิตามมาช่วยเขาทันพร้อมทั้งรับตัวฮิซาเนะไปดูแล ซึ่งในการดูแลฮิซาเนะนั้น เธอจะให้มิโกะทั้งสามคนอันได้แก่ อากาเนะ โคฮาคุ และนัทสึกิช่วยสอนการพูดให้ แม้ว่าจะยังฮิซาเนะจะยังพูดได้ไม่มาก แต่เธอก็ถ่ายทอดความรู้สึกที่มีต่อโมโตกิด้วยการร้อยมาลัยดอกไม้มาให้เขา

เรื่องราวของมิโกะทั้ง 4 ในอดีตชาติจบลงได้ด้วยดี ชีวิตของโมโตกิผ่านไป2-3เดือนที่มิยาไอนี้และแล้วก็ถึงวันงานเทศกาลของคนในหมู่บ้าน ทั้งนากิและมิโกะทั้ง 4 คนได้ออกไปเที่ยวงานอย่างสนุกสนาน มีเพียงอาซาฮิเท่านั้นที่บอกว่าตนเองติดธุระ มาไม่ได้ โมโตกิไม่พอใจมากที่อาซาฮิไม่เคยใส่ใจกับความสุขของตนเอง เขาแยกตัวจากนากิโดยอ้างว่ามีธุระแล้วมุ่งหน้าไปยังศาลเจ้าโดยหวังว่า หากเขาออกปากชวน อาซาฮิคงจะมาด้วย ที่นั่นเขาพบอาซาฮิยืนอยู่เพียงลำพังในเขตศาลเจ้า โมโตกิไม่เห็นว่าเธอจะมีธุระอะไรตรงไหน เขาเข้าไปชวนอาซาฮิแต่ก็ถูกปฏิเสธ โมโตกิพยายามจนแทบจะกลายเป็นการบังคับให้อาซาฮิไปกับเขาเสียด้วยซ้ำครับ เพราะเขาถึงขั้นจับไม้จับมือของเธอเพื่อที่จะลากอาซาฮิไปเที่ยวงานให้ได้จนอาซาฮิโกรธและขอให้เขาปล่อยมือจากเธอเสีย โมโตกิยอมแพ้และกลับไป ซึ่งนากิเองก็พอจะเดาออกว่าโมโตกิไปหาอาซาฮิมา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันมาก โมโตกิเองจึงเกิดความรู้สึกสงสัยถึงเรื่องของสัญญาที่อาซาฮิเคยบอกเขาเอาไว้ว่า มันคืออะไรที่ทำให้อาซาฮิยอมทุ่มทั้งชีวิตเพื่อมันขนาดนี้ งานรื่นเริงของหมู่บ้านยังคงดำเนินต่อไปโดยที่ไม่มีอาซาฮิ และตัวเธอเองก็คงไม่รู้ว่า ต่อจากนี้ไป เธอจะไม่มีวันได้สัมผัสความรื่นเริงของงานเทศกาลนี้อีกแล้ว........(โปรดติดตามตอนสุดท้าย พรุ่งนี้ครับ)